Ασε τον νιό να προσπεράσει, Στ. Βασίλαρος

Άσε τον νιο να προσπεράσει,

μιας και βιαστικός θάρρεψε

πως έδωσε όλους τους δυνατούς ρυθμούς ζωής.

Εμείς, μαρμαρωμένοι άφωνοι κομπάρσοι,

με δάκρυα βουβά ή ξεφωνητό πόνου,

δεν αφήνομε τ’ ατσαλένια δεσμά,

μη φύγει η ύλη

ζυμωμένη με μουσική και κλάμα,

για ανακύκλωση.

Τυχερός όποιος την ώρα μηδέν

αφήνει πίσω άυλα χνάρια,

τραγούδι παρηγοριάς για εμάς,

που ξαφνιασμένοι από την δύναμη του τίποτα,

σέρνουμε τον χορό του παραλόγου.

                                        Σταμάτης Βασίλαρος

                                                28/4/2007