"Kostas Kouvidis" Scholarship

<< June 2017 >> 
 Mo  Tu  We  Th  Fr  Sa  Su 
     1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

For Kostas

Poems, paintings and texts dedicated to Kostas.

Poems dedicated to Kostas.

Suerte Maldita, by Joel Soto

Cuban musician and poet Joel Soto wrote this poem for Kostas the night of the accident.

soto

 

SUERTE MALDITA (a Kostas Kouvidis)

¡Vida!

¡Cómo me has muerto sin preguntarme nada!

Quién eres para privar mi respiro3 MUSICIANS

tan déspotamente asi porque sí,

como mereciendo todo lo que soy:

polvo, nada.

 

Fui bueno entonces,

egendrado en conceptos obsoletos

para la nueva filosofía,

para la determinada juventud

degenerada como feto en formol.

 

Gusté de ritmos negros

para merecer un gospel

en la mutación de mi espíritu

mas fuiste tan brusca, tan torpe, Vida,

que ni los ángeles negros

detuvieron la furia

que como escupida arrojaste anoche

sobre mi suerte maldita.

                       26-04-07,  JOEL SOTO

Ασε τον νιό να προσπεράσει, Στ. Βασίλαρος

Greek doctor and poet Stamatis Vassilaros wrote this poem for Kostas.

vasilaros

 

Άσε τον νιο να προσπεράσει,

μιας και βιαστικός θάρρεψε

πως έδωσε όλους τους δυνατούς ρυθμούς ζωής.

Εμείς, μαρμαρωμένοι άφωνοι κομπάρσοι,

με δάκρυα βουβά ή ξεφωνητό πόνου,

δεν αφήνομε τ’ ατσαλένια δεσμά,

μη φύγει η ύλη

ζυμωμένη με μουσική και κλάμα,

για ανακύκλωση.

Τυχερός όποιος την ώρα μηδέν

αφήνει πίσω άυλα χνάρια,

τραγούδι παρηγοριάς για εμάς,

που ξαφνιασμένοι από την δύναμη του τίποτα,

σέρνουμε τον χορό του παραλόγου.

                                        Σταμάτης Βασίλαρος

                                                28/4/2007

Kostas Kouvidis, by GM Foster

American poet Greg M Foster, friend and collaborator of Art Blakey and many others jazz musicians, has written this poem for Kostas. The poem was presented at Half Note Jazz Club - Athens (January 10, 2008) by Greg Foster with the Bobby Watson Sextet. This poem was published in N.Y. Review Home Planet News issue 61..

foster 

 

KOSTAS KOUVIDIS

I did not know him

We traded no nods nor words

But glimpses and grunts

his punctuation was all stops

split pauses   dashes

semi colons   ellipses  elisions

apostrophes   parenthadids

demi klooks    interrapops

exclamations brief and few

his brushwork was precise

wiped switches  snaffles and snuffs

taut as a whisper in a thicket

light as a cats moustache

glancing tricks in brass

hisses glints

top-tocks settin’ the pace

drive that ride

highlights on the shimmering surface

of music

rolls and shuffles

rimsnaps and drumthumps

deep in the pocketa-pock

on the long slide

hip volumes of space

for bass to build his columns in

piano his arched aquaduct

open sluice for tenor to float through

pushing good air

into this smoky moke

his accidental absence

dyes the silence

another color

                   -0-

C 2007 by gm foster

Σιωπή τρυπά τα τύμπανα, Α. Αλεξανδρίδης

Greek psychoanalyst and poet Athanasios Alexandridis, godfather of Kostas, wrote this poem for him.

alexandridis

clouds-waterlilies-monet

 

Σιωπή τρυπά τα τύμπανα

                    μνήμη Κωνσταντή Κουβίδη

 

Με κρόταλλα τον έκοβες τον χρόνο στο ρυθμό.

Στο μέτρημα των χτύπων σου, τρομαχτικός!

Χτυπήματα οργιαστικά. Απελευθερωτικά,

ειρωνικά, ερωτικά, μα πάνω απ’ όλα: αγαθά!

Η αισθητική της δύναμης. Χαρά: ‘‘Πάτα γερά!’’

Και ξαφνικά, χωρίς ‘‘ανκόρ’’, σιωπή.

Κι εμείς, συγκλονισμένα τύμπανα

Σε εμπεριέχουμε, Σε συνηxούμε…

Hay, Mr Tambourin baby-face man

Just play a song for me, I’m not sleeping

Anymore…

 

Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, ο νονός του, 21/11/07

He Shines

Jo Ann Pickens, a Texas borned and Paris based singer, and Michel Dravigny, French pianist and composer wrote the words. M. Dravigny also wrote the music for this song which was performed live for first time at the 2nd International Jazz Meeting kostas Kouvidis 2009 at Heraklion, Crete by the Jo Ann Pickens Quartet. Kostas Kouvidis met Jo Ann at Half Note Jazz Club - Athens in 2005.

 

HE SHINES (For Kostas)

He was a talented young man

He was a generous young man

He was gifted and from a tender young age

He had rhythm in his hands

And when I met him, in the club that night

As we talked, I felt in my heart

That one day I’ll be watching him

Playing with the Stars

He shines, He shines, He shines

Kostas, play for me …

Thank you for the music

Thank you for the rhythm

Thank you for the spirit

Thank you for the dedication

Ευχαριστώ

And when I met you, in the club that night

As we talked, I felt in my heart

That one day I’ll be watching you

Playing with the Stars

You shine …

 

(Words by Michael Dravigny & Jo Ann Pickens)

Σκληρός Πυρήνας, Mc Yinka

Manolis Afolanio - Mc Yinka, born and living in Greece from Nigerean parents wrote this poem for Kostas Kouvidis. They were both members of the Beatdrop (2004 - 2006). Mc Yinka with Hristos Theophilopoulos wrote the music on Kostas beats and the song included in the album ΑΛΑΝΑ, released 2009. (listen to the song here)

yinca


ΣΚΛΗΡΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ

                                         …the beat goes on 

                                and the beat goes on....Kubo                 

Είναι ακόμα εδώ τ αστέρι σου και ξεχωρίζει.               

Όπως και τότε, που έπαιζες ρυθμούς από τους χτύπους της καρδιάς.

Περήφανος τυπάς που αστράφτει και πάντα θα σου λέει

                                                    είσαι αυτό που κάνεις 

ανήσυχο πνεύμα που αναζητά χνώτα  ταιριαστά επικοινωνίας        

σαν παιδί να παίζεις στ ανοιχτά της μουσικής

στο συναίσθημα και την τσίτα πάντα θα είσαι επιρρεπής

στους δρόμους της ψυχής

σε γειτονιές τσαλακωμένες

η σκέψη σου να σε τρώει γιατί διάλεξες δρόμο στενό και μακρύ

μα έβαλες κάτω το κεφάλι και δούλεψες για την εξέλιξη

το πρόσωπο σου λάμπει

 η αγνή σου μουσική βγάζει

             την ντομπροσύνη που ο καθένας μας θαυμάζει,

ένας αλήτης ρυθμός που χορεύει τα όνειρα μας

είσαι ένας σκληρός  πυρήνας.

Χωρίς τίτλο, Έλλη Πετράκη

Ακίνητος – χαλασμένος – τερατώδης.
Ο χρόνος.
Γυρίσανε μπρος πίσω οι στροφές.
Δεν ξημερώνει, δεν βραδυάζει.
Εξαφανίστηκαν τα χρώματα.
Μείνανε κάποιες άσκοπες κινήσεις.
Βήματα πάνω κάτω, χέρια πέρα δώθε,
Σαν μαριονέτα που έχασε τα λόγια της
Και πλέει στο κενό – αμήχανη.

Και ξαφνικά το πείσμα ποτισμένο έξαλλη αγάπη.
Αγάπη τρελαμένη, πλημμυρισμένη παθιασμένο πόνο.
Γονεική αγάπη που ως τώρα
αθώα θήλαζε την ομορφιά που εξέπεμπε
το χαρισματικό βλαστάρι. Όταν
με δυο μπαγκέτες πάνω σ΄ένα τεντωμένο δέρμα
δέσμευε τους ήχους και τους μεταμόρφωνε
                              σε γαλαξία χρυσάργυρο.
Δεν το χαρίζομε στον χρόνο
αυτό που έκανε τον κόσμο
να ψάχνει
και να βρίσκει τον πυρήνα του.

Ο χώρος γέμισε κορμιά παλλόμενα
λιωμένα στης μουσικής συγκίνησης
                      το αρχέγονο καμίνι.
Η αύρα τους εμποτισμένη
με της διεσταλμένης παρουσίας του απόντα
το αιθέριο έλαιο.

                  Για τις 30 6ου, 1 – 2 7ου 2008
ΕΛΛΗ ΠΕΡΡΑΚΗ


Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος, Καίτη Μακρή

Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος
 
Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος
Η σάρκα μου μη σας γελά
Σάρκα - τσιγγάνα, σάρκα - στίχος
Τα τύμπανα για ν’ ακουμπά
 
Αν δεν υπάρχω στη ζωή
Θα με ακούτε εδώ κι εκεί
Στο κτύπο μέσα, άλλης καρδιάς
Και της δικής σας γιατριάς
 
Δεν είμαι άνθρωπος εγώ
Είμαι παλμός, είμαι ρυθμός
Είμαι αέρας, ήχος, χρώμα.
Είμαι του σύμπαντος το σώμα.
 
 
Καίτη Μακρή
Αλεξανδρούπολη, 2009



You are what U do, Hard Groove Quartet

You Are What U Do
 

We gonna make you smile up there Buddy
This is for You
Come on  We’re gonna Rise it  Up

Shine True Star through the stage at the back
Beat Beat that  Beat from within your heart
You’re the base that keeps moving around and about
Pace me Up to a higher ground

You really know how to raise a pulse
Hit  that Drum
Touch that Drum
Play with impulse

Let’s Groove Again Together Sometime
Let me know, will you let me know?

A rehearsal, just a jam, no pressure, no crowd
Heartfelt , sound like speech so proud
We are Free, Free, bonds lifted for good
Convey that Thrill
I think you should.

 

HardGroove Quartet

 

Thessaloniki 2012

Ποιήματα αφιερωμένα στον Κώστα.

Άμοιρη Μοίρα, (Suerte Maldita), Joel Soto

Ο Κουβανός μουσικός και ποιητής Joel Soto έγραψε αυτό το ποίημα για τον Κώστα την νύχτα του ατυχήματος. Το ποίημα γράφτηκε στα ισπανικά - δες στην αγγλική σελίδα- και μεταφράστηκε με την συνεργασία του.

soto

 

ΑΜΟΙΡΗ ΜΟΙΡΑ (στον Κώστα Κουβίδη)

Ζωή!

Γιατί με πέθανες πριν καν να με ρωτήσεις!

Ποια είσαι εσύ που την αναπνοή μου θέλησες να στερήσεις

με τρόπο τόσο αυταρχικό, σαν κάποιος που τις ώρες του σκοτώνει

λες κι άξιζα να γίνω ξαφνικά εγώ…τίποτα, σκόνη.

 

Κάποτε πάσχιζα το μέλλον να αλλάξω

με οδηγό το παρελθόν, που το ξεχνάνε όλοι

να διασώσω προσπαθούσα τη γενιά μου

που εκφυλίζεται σαν έμβρυο μες στη

φορμόλη.

 

Αγάπησα τους νέγρικους ρυθμούς,

βαθιά στα κύτταρα ένα γκόσπελ πήρα

μα ήσουν τόσο απότομη, τόσο άχαρη, Ζωή

που ούτε καν αυτοί, οι άγγελοι οι νέγροι

μπόρεσαν να φρενάρουνε τη λύσσα, την ορμή

που σαν φτυσιά απόψε εκτόξευσες

πάνω στην άμοιρή μου μοίρα.

 

Ζοέλ Σότο (26-04-07)

Ασε τον νιό να προσπεράσει, Στ. Βασίλαρος

Ο γιατρός και ποιητής Σταμάτης Βασσίλαρος, έγραψε αυτό το ποίημα για τον Κώστα.

vasilaros

 

Άσε τον νιο να προσπεράσει,

μιας και βιαστικός θάρρεψε

πως έδωσε όλους τους δυνατούς ρυθμούς ζωής.

Εμείς, μαρμαρωμένοι άφωνοι κομπάρσοι,

με δάκρυα βουβά ή ξεφωνητό πόνου,

δεν αφήνομε τ’ ατσαλένια δεσμά,

μη φύγει η ύλη

ζυμωμένη με μουσική και κλάμα,

για ανακύκλωση.

Τυχερός όποιος την ώρα μηδέν

αφήνει πίσω άυλα χνάρια,

τραγούδι παρηγοριάς για εμάς,

που ξαφνιασμένοι από την δύναμη του τίποτα,

σέρνουμε τον χορό του παραλόγου.

                                        Σταμάτης Βασίλαρος

                                                28/4/2007

Kostas Kouvidis, by GM Foster

Ο Αμερικανός ποιητής Greg M Foster έγραψε αυτό το ποίημα για τον Κώστα. Το ποίημα παρουσιάστηκε στο Half Note Jazz Club, στην Αθήνα (10 Ιανουαρίου 2008) από τον Greg Foster, με το Bobby Watson Sextet.

foster 

 

KOSTAS KOUVIDIS

I did not know him

We traded no nods nor words

But glimpses and grunts

his punctuation was all stops

split pauses   dashes

semi colons   ellipses  elisions

apostrophes   parenthadids

demi klooks    interrapops

exclamations brief and few

his brushwork was precise

wiped switches  snaffles and snuffs

taut as a whisper in a thicket

light as a cats moustache

glancing tricks in brass

hisses glints

top-tocks settin’ the pace

drive that ride

highlights on the shimmering surface

of music

rolls and shuffles

rimsnaps and drumthumps

deep in the pocketa-pock

on the long slide

hip volumes of space

for bass to build his columns in

piano his arched aquaduct

open sluice for tenor to float through

pushing good air

into this smoky moke

his accidental absence

dyes the silence

another color

                   -0-

C 2007 by gm foster

Σιωπή τρυπά τα τύμπανα, Α. Αλεξανδρίδης

Ο ψυχαναλυτής και ποιητής Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, νονός του Κώστα, έγραψε αυτό το ποίημα για εκείνον.

alexandridis

clouds-waterlilies-monet

 

Σιωπή τρυπά τα τύμπανα

                    μνήμη Κωνσταντή Κουβίδη

 

Με κρόταλλα τον έκοβες τον χρόνο στο ρυθμό.

Στο μέτρημα των χτύπων σου, τρομαχτικός!

Χτυπήματα οργιαστικά. Απελευθερωτικά,

ειρωνικά, ερωτικά, μα πάνω απ’ όλα: αγαθά!

Η αισθητική της δύναμης. Χαρά: ‘‘Πάτα γερά!’’

Και ξαφνικά, χωρίς ‘‘ανκόρ’’, σιωπή.

Κι εμείς, συγκλονισμένα τύμπανα

Σε εμπεριέχουμε, Σε συνηxούμε…

Hay, Mr Tambourin baby-face man

Just play a song for me, I’m not sleeping

Anymore…

 

Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, ο νονός του, 21/11/07

He Shines

Η Jo Ann Pickens, Αφρομερικανίδα τραγουδίστρια γεννημένη στο Τέξας που ζει στο Παρίσι και ο Michel Dravigny, Γάλλος πιανίστας και συνθέτης εγραψαν αυούς τους στίχους που μελοπίησε ο M. Dravigny και το κομμάτι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη 2η Διεθνή Τζαζ Συνάντηση Κώστας Κουβίδης 2009 στο Ηράκλειο. Ο Κώστας είχε γνωριστεί με την Jo Ann το 2005 στο Half Note Jazz Club οπου εμφανιζόταν. Ενα σχέδιο για κοινές εμφανίσεις τους εμεινε να εκκρεμεί...

 

HE SHINES (For Kostas)

He was a talented young man

He was a generous young man

He was gifted and from a tender young age

He had rhythm in his hands

And when I met him, in the club that night

As we talked, I felt in my heart

That one day I’ll be watching him

Playing with the Stars

He shines, He shines, He shines

Kostas, play for me …

Thank you for the music

Thank you for the rhythm

Thank you for the spirit

Thank you for the dedication

Ευχαριστώ

And when I met you, in the club that night

As we talked, I felt in my heart

That one day I’ll be watching you

Playing with the Stars

You shine …

 

(Words by Michael Dravigny & Jo Ann Pickens)

Σκληρός Πυρήνας, Mc Yinka

O Manolis Afolanio - Mc Yinka, που γεννήθηκε και ζει στην Ελλάδα, από Νιγηριανούς γονείς, έγραψε αυτό το ποίημα για τον Κώστα Κουβίδη. Υπήρξαν και οι δύο μέλη του σχήματος Beatdrop (2004 - 2006). Ο Mc Yinka με τον Χρήστο Θεοφιλόπουλο έγραψαν τη μουσική στα beats του Κώστα και το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ ΑΛΑΝΑ, που κυκλοφόρησε το 2009. (ακούστε το τραγούδι εδώ)

yinca


ΣΚΛΗΡΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ

                                         …the beat goes on 

                                and the beat goes on....Kubo                 

Είναι ακόμα εδώ τ αστέρι σου και ξεχωρίζει.               

Όπως και τότε, που έπαιζες ρυθμούς από τους χτύπους της καρδιάς.

Περήφανος τυπάς που αστράφτει και πάντα θα σου λέει

                                                    είσαι αυτό που κάνεις 

ανήσυχο πνεύμα που αναζητά χνώτα  ταιριαστά επικοινωνίας        

σαν παιδί να παίζεις στ ανοιχτά της μουσικής

στο συναίσθημα και την τσίτα πάντα θα είσαι επιρρεπής

στους δρόμους της ψυχής

σε γειτονιές τσαλακωμένες

η σκέψη σου να σε τρώει γιατί διάλεξες δρόμο στενό και μακρύ

μα έβαλες κάτω το κεφάλι και δούλεψες για την εξέλιξη

το πρόσωπο σου λάμπει

 η αγνή σου μουσική βγάζει

             την ντομπροσύνη που ο καθένας μας θαυμάζει,

ένας αλήτης ρυθμός που χορεύει τα όνειρα μας

είσαι ένας σκληρός  πυρήνας.

Χωρίς τίτλο, Έλλη Πετράκη

Ακίνητος – χαλασμένος – τερατώδης.
Ο χρόνος.
Γυρίσανε μπρος πίσω οι στροφές.
Δεν ξημερώνει, δεν βραδυάζει.
Εξαφανίστηκαν τα χρώματα.
Μείνανε κάποιες άσκοπες κινήσεις.
Βήματα πάνω κάτω, χέρια πέρα δώθε,
Σαν μαριονέτα που έχασε τα λόγια της
Και πλέει στο κενό – αμήχανη.

Και ξαφνικά το πείσμα ποτισμένο έξαλλη αγάπη.
Αγάπη τρελαμένη, πλημμυρισμένη παθιασμένο πόνο.
Γονεική αγάπη που ως τώρα
αθώα θήλαζε την ομορφιά που εξέπεμπε
το χαρισματικό βλαστάρι. Όταν
με δυο μπαγκέτες πάνω σ΄ένα τεντωμένο δέρμα
δέσμευε τους ήχους και τους μεταμόρφωνε
                              σε γαλαξία χρυσάργυρο.
Δεν το χαρίζομε στον χρόνο
αυτό που έκανε τον κόσμο
να ψάχνει
και να βρίσκει τον πυρήνα του.

Ο χώρος γέμισε κορμιά παλλόμενα
λιωμένα στης μουσικής συγκίνησης
                      το αρχέγονο καμίνι.
Η αύρα τους εμποτισμένη
με της διεσταλμένης παρουσίας του απόντα
το αιθέριο έλαιο.

                  Για τις 30 6ου, 1 – 2 7ου 2008
ΕΛΛΗ ΠΕΡΡΑΚΗ


Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος, Καίτη Μακρή

Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος
 
Δεν είμαι άνθρωπος μα ήχος
Η σάρκα μου μη σας γελά
Σάρκα - τσιγγάνα, σάρκα - στίχος
Τα τύμπανα για ν’ ακουμπά
 
Αν δεν υπάρχω στη ζωή
Θα με ακούτε εδώ κι εκεί
Στο κτύπο μέσα, άλλης καρδιάς
Και της δικής σας γιατριάς
 
Δεν είμαι άνθρωπος εγώ
Είμαι παλμός, είμαι ρυθμός
Είμαι αέρας, ήχος, χρώμα.
Είμαι του σύμπαντος το σώμα.
 
 
Καίτη Μακρή
Αλεξανδρούπολη, 2009



You are what U do, Hard Groove Quartet

You Are What U Do
 

We gonna make you smile up there Buddy
This is for You
Come on  We’re gonna Rise it  Up

Shine True Star through the stage at the back
Beat Beat that  Beat from within your heart
You’re the base that keeps moving around and about
Pace me Up to a higher ground

You really know how to raise a pulse
Hit  that Drum
Touch that Drum
Play with impulse

Let’s Groove Again Together Sometime
Let me know, will you let me know?

A rehearsal, just a jam, no pressure, no crowd
Heartfelt , sound like speech so proud
We are Free, Free, bonds lifted for good
Convey that Thrill
I think you should.

 

HardGroove Quartet

 

Thessaloniki 2012

Paintings dedicated to Kostas.

Portrait, by A. Katsivelaki

Kostas Kouvidis painted by Alexandra Katsivelaki 2007

katsivelaki

Portrait, by L. Kouvidou

Kostas Kouvidis painted by Lina Kouvidou 2007

kouvidou

Portrait, by E. Kasapis

Kostas Kouvidis, painted by Elias Kasapis, 2008

kasapis

Kostas Kouvidis, by N. Anestis

Kostas Kouvidis: painted by Nikos Anestis, 27/6/2009

anestis

Texts dedicated to Kostas.

Ο Κωστάκης των «Γκούλαγκ» έφυγε..., εφημερίδα "Αγγελιοφόρος"

Ο Κωστάκης των «Γκούλαγκ» έφυγε…

  Τα ξημερώματα της Πέμπτης, σ΄ένα αυτοκινητιστικό στην Αθήνα, ο 29χρονος Κώστας Κουβίδης έχασε τη ζωή του. Αυτό σήμαινε πολλά για πολλούς και κυρίως για όλους όσοι αγάπησαν ένα από τα πιο θρυλικά συγκροτήματα της πόλης, τους «Γλούλαγκ», στο οποίο έπαιζε τύμπανα (στη φωτογραφία του συγκροτήματος δεύτερος από αριστερά).

  Ο Κωστάκης, όπως τον ήξεραν οι περισσότεροι, συμμετείχε σε διάφορα rock & jazz groups της πόλης. Το 1996 ως μέλος των «Γκούλαγκ» ηχογραφεί το «Πάτα Γερά». Στα 19 φεύγει για σπουδές στο Berklee College of Music (Boston) με υποτροφία όπου παίρνει μαθήματα από κορυφαίους μουσικούς, όπως οι Ron Savage, Joe Hunt, Jackie Santos, Yoron Israel, Ron Mahdi. Επιστρέφοντας στην Ελλλάδα παίζει σταθερά με πολλούς γνωστούς μουσικούς και groups ( Γ. Κοντραφούρης, Δ. Βασιλάκης, Δ. Δημητριάδης, JFQuintet, Jazz Warriors, Τ. Πατερέλης κα) σε clubs και φεστιβάλ (Δημήτρια, Πανευρωπαικό Jazz Festival Αθηνών κ.λ.π.). Ακόμη έχει εμφανιστεί με τον Graig Bailey (σαξοφωνίστα του Ray Charles) και την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Deborah Davies.

  Αντί κάτι άλλου, ο Αλέκος «Γκούλαγκ» Κανταρτζής θυμήθηκε και γράφει για τον Κωστάκη:

  «Όταν κάποτε συνάντησα την Cassandra Wilson με ρώτησε γιατί ο κόσμος στην Ελλάδα δεν χορεύει στις τζαζ συναυλίες.  Δεν ήξερα πώς να το εξηγήσω. Και τότε θυμήθηκα που, όταν βρεθήκαμε με τον Κουβιδάκο στη Βοστόνη, για μια μέρα, πήγαμε σε ένα μικρό, εντελώς λιτό live-jazz club το «Wallys». Ένα ζευγάρι καθόταν στο μπάρ, φιλιόταν και κουνιόταν ταυτόχρονα στο ρυθμό ενός υπέροχου jam, όπου πρωταγωνιστούσε ένας μαύρος αλητάκος τρομπετίστας. Όταν η μπάντα σταματούσε, χειροκροτούσαν με όλη τους την καρδιά και, όταν η μπάντα ξανάρχιζε, συνέχιζαν κι αυτοί να φιλιούνται. Αυτή ήταν η απάντηση: η μουσική είναι μέρος της ζωής σου, και εκφράζει την καθημερινότητα σου, δεν είναι δυό ώρες που έτυχε να βρεθείς στη συναυλία κάποιου φημισμένου ονόματος της jazz.   

  Στο βιογραφικό του Κωστάκη δεν γράφει ότι άρχισε να σπάει τα τύμπανα από πολύ μικρός ακούγοντας punk. Δεν ξέρω αν δικαιούμαι να γράφω συτά τα λίγα λόγια γι΄αυτόν, ούτε μεγαλώσαμε μαζί ούτε ανήκω σ΄αυτόν τον κύκλο των μουσικών και φίλων του που βρίσκονταν κάθε μέρα. Αραιά και που τον πετύχαινα και πρώτο θέμα ήταν πάντα η μουσική.

  Του ήταν αδιανόητο να παίξει στα σκυλάδικα ούτε καν μαζί με «αξιοπρεπείς» καλλιτέχνες. Για να συμμετάσχει κάπου έπρεπε πρώτα απ όλα να το πιστεύει. Αυτό το συζητούσαμε για πολλή ώρα την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε.

  Σίγουρα η ζωή του είναι πολύ περισσότερα πράγματα απ το punk, όμως καταθέσαμε μαζί την ψυχή μας, δημιουργώντας, ηχογραφώντας μερικά τραγούδια και παίζοντας μερικά πολύ όμορφα Live. Πιο punk απ' όλους μας, ασυμβίβαστος και περήφανος. Την ώρα που έφευγε έκουσα μετά από πολύ καιρό το αγαπημένο του κομμάτι απ’ την μπάντα, το «Πάτα γερά». Ισως κάτι να υπάρχει παραπέρα και, όπως μας είχε πεί πριν από μια εμφάνιση της μπάντας, «πάμε για να τους γ… όλους τώρα». Πάτα γερά, πάτα ψηλά!

  Οι τότε και τωρινοί «Γκούλαγκ» συνυπογράφουν: Αλέκος «Γκούλαγκ» Κανταρτζής, Κώστας Αποστολίδης, Γιώργος «Βαμπίρ» Τοπαλίδης, Γιώργος Καζέλης, Φώτης Δεμερτζής».

 

Αγγελιοφόρος. Θεσσαλονίκη,  28 Απρίλη 2007

Remembering K. Κouvidis, by Ch. Tsokani

Written and read by Chariklea Tsokani during 'Remember Kostas Kouvidis' night in Parafono Jazz Club, Athens April 20, 2008. Chariklea Tsokani is musicologist, teaching in Panteion University of Athens.

tsokani


Remembering Kostas Kouvidis

 
I first met Kostas through my friend Dimos, when I was writing my study on the tale of Medusa and the mythological origins of music. I was struck immediately by his cheerful yet serious air -- the refreshing seriousness of expression that young people have when possessed by a fiery passion for their art, by devotion to something that they are forever approaching yet which constantly beckons them as it takes another step forward. For Kostas this “something” was music. So here we met, in this shared space of music: I from the perspective of study, and Kostas from the perspective of performance. In this space two things, above all, could be heard: on the one hand, the wind instrument -- the “pipes” (to use an ancient analogy) -- whose special quality and significance I was interested in tracing, and on the other, the percussion of Kostas. litsaFrom the moment I heard him, I identified the rhythm and the beat of drums and cymbals with the pulse of Kostas’s youth. As he leaned to the drums, it seemed that he was abandoning himself to them in a movement that was nothing less than the flow of a life that delighted in improvisation, in racing forward and slowing down, in toiling for something, yet at the same time rejoicing because this toil has no trace of drudgery. Really, he gave me the impression that his every stroke of the drums and cymbals before him had a purpose and a meaning -- he was conscious of every beat. Often young musicians, particularly drummers, have a tendency - almost beyond their control – to try and prove to themselves their skill, their virtuosity. This can end up producing a kind of diversion from sound, a sidetrack that doesn’t manage to get back to the main road. This kind of “going over the top”, for want of a better expression, was never present in Kostas’s playing. And this gave his playing (at least as I perceived it) a distinct ease and warmth and, above all, a feeling that whatever he did -- and how early he had acquired this self-assurance! -- he did because it was precisely what was needed for that moment. He was just the same in conversation: he would pick up the theme of our conversation with total openness and directness, never using it as a pretext for wandering onto other issues.
 I need this kind of stance. I need to see, and hear the sound of, steadily advancing stylistic maturity. Kostas embodied this whole stance. And that is why I shall always remember vividly this young man and his Dionysiac playing and Apollonian gaze. And I feel that the sounds he gave us and the smile that filled his face as we applauded at the end will never fade.

Chariklea Tsokani

Kostas Kouvidis, by G. Hatzialexandrou

Article written by Gely Hatzialexandrou. Published in ΑΥΛΑΙΑ (Avlea) magazine, Thessaloniki, June 2007

Kostas Kouvidis

 It is difficult to measure talent, however in cases when it clearly stands out from a given average it can only be characterised as exceptional. In music fundamental abilities are things like the “musical ear”, the feel of rhythm, musical perception, sensitivity, criterion, perfectionism, heightened sense of beauty. Most professional musicians that distinguish themselves possess some of those abilities, rarely all of them. When all those abilities are possessed by a single person then we can surely speak of an exceptional talent.
   In the case of Kostas Kouvidis all those abilities existed along with an unconditional love of music and the unreserved support of two special persons, namely his parents.
   Kostas begun to play the drums at the age of 12 in Thessalonica, where he grew up. He studied at the modern conservatory up to the age of 18. At the age of 14 (1991) he got involved in jazz music with Haris Kapetanakis and, later, with Giannis Economidis. He developed a strong friendship and a long-term co-operation in various jazz bands with both of them. Jazz music is the single most difficult field that a drummer, especially at such a young age, can be put to the test, a fact that proves his early maturity. At the age of 19 Kostas commenced his studies at the Berklee College of Music in Boston with full scholarship. There he studied under the supervision of top grade musicians, such as: Ron Savage, Joe Hunt, Jackie Santos, Yoron Israel and Ron Mahdi. Upon his return back to Greece he played along with many famous musicians and groups such as G. Kontrafouris, Jazz Frequency Quintet, Jazz Warriors, T. Patrelakis etc. both in clubs and festivals (Demetria, Athens European Jazz Festival and others). He has performed with Craig Bailey, Deborah Davies and Sheila Jordan.
   Kostas Kouvidis’s playing – from the very beginning – was characterised by incredible maturity and modesty something that also characterised his attitude towards his fellow musicians. Usually, exceptional talents and especially prodigies exhibit various signs of caprice and even vanity but not this particular prodigy. His high perception and sensitivity resulted in a remarkable modesty, perfectionism and self astringency thus making him an ideal musical partner. An airy sense of rhythm, a musicality that extracted notes and song from a predominately rhythm organ, a strong grasping of what the other musicians were playing and creating a strong rhythm section that accentuated his musical companions constitute characteristics of an ideal drummer – as was K. Kouvidis.
   At the end of the day, Kostas Kouvidis was the best drummer in Greece. And I finally dare to tell this unquestionable truth – that often our insecurities, our diplomacy, as well as the modesty of the person in question do not allow us to admit it and say it – because this great mind and talent, our friend, totally unexpectedly and untimely has left.
   I do not want this particular writing to be considered an “obituary”. It simply is an attempt to present the great talent and the charisma of Kostas Kouvidis and to reminisce the sweetness that he left behind him as a person. It is a tribute to a friend that probably ought to be written a lot earlier. So that you can all get to know a great musician.

Για τον Κώστα, by Mc Yinka

Για τον Κώστα

Ψάχνοντας  να βρώ λόγια για να τιμήσω τη μνήμη αυτού του ανθρώπου καταλήγω πάντα σε ένα πράγμα. Σε αυτό που ήθελε να προβάλει και να προσεγγίσει με όλη του την ενέργεια, το feel.

Ήταν αρχές του 2004 θυμάμαι, και εκείνη την εποχή έπαιζα  στο GURU, η Φαίη είχε γνωρίσει έναν ντράμερ από τη Θεσσαλονίκη και μου έλεγε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να τον γνωρίσω, μου έλεγε ότι έπαιζε αυτά τα αλήτικα drum beats.

Ήρθε μια βραδιά στο GURU και είπαμε να βρεθούμε σε κάποιο στούντιο.

Στα τζαμαρίσματα έδειξε τα αναμφισβήτητα skills του πάνω στο όργανο και ότι κατείχε καλά αυτή την περιβόητη «γλώσσα», όπως μας έλεγε ο ίδιος, δηλαδή τον τρόπο επικοινωνίας των παιχτών πάνω στο παίξιμο, τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Γι αυτόν  το να κάνει μια Hip Hop Soul, Rn’B μπάντα στην Αθήνα ήταν δεδομένο, ήξερε ότι μπορούσε να μεταδώσει τον τρόπο στους παίχτες, φτάνει αυτοί να ήταν πρόθυμοι να τον δεχτούν.

Όσο περνούσε ο καιρός, παίζοντας και κάνοντας παρέα μαζί του, μπορώ να πώ ότι ήταν από αυτούς που με έκαναν να αντιληφθώ κι άλλα πράγματα για την Μαύρη Μουσική. Τύπος πειθαρχημένος, πάντα ουσιαστικός, με σεβασμό και αφοσίωση  στη μουσική, παίχτης που πάνω απ΄όλα ήθελε να σε φτιάξει, να σε πορώσει με το παίξιμο του.

Γούσταρα να βλέπω αυτό το χαμόγελο του όταν είχε κλειδώσει η μπάντα και έβγαινε αυτό που έπρεπε.

Ο Kubo ήταν! Αυτό που έπαιζε, σκληροπυρηνικός, ασυμβίβαστος και αλήτης με τη μουσική έννοια, αυστηρός γιατί είχε δώσει τα πάντα στην τέχνη του και δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του.

Ένας παίχτης, χαμένος στις εκρήξεις που του προσέφεραν οι αγάπες του:

η Gospel, η Jazz, η Hip Hop, η Funk.  

KUBO YOU NEVER STOPPED FROPPING THE BEAT!

YOUR BEAT GOES ON!


                                 Μανώλης Αφολάνιο AK Mc Yinka
                                                                  Μάης 2008

Posters dedicated to Kostas.

King of the road, 2011

King of the road, by Dimitris Arvanitis, dedicated to Kostas Kouvidis (2011)

king of the road

World Day of Remembrance for Road Traffic Victims, 2010

World Day of Remembrance for Road Traffic Victims, by Dimitris Arvanitis (2010)

WDRA2

Videos dedicated to Kostas.

Jam for Kostas Kouvidis - Mc Yinka & The Urbanix

Μουσικο Carousel - "Οι ριζες του Hip-Hop"

Mc Yinka & The Urbanix
Mc Yinka - vocals
Χρήστος Θεοφιλόπουλος - keys
Δημήτρης Γρηγοριάδης - drums

μαζί με τους:
Γιώργο Παλαμιώτη - bass
Φένια Παπαδόδημα - vocals